Z czego powstałeś zależy od genetyki, w co się obrócisz, od polityki. Stanisław Jerzy Lec
Polityka jest jedną z gałęzi przemysłu rozrywkowego. Frank Zappa
Ponieważ polityk sam nie wierzy w to, co mówi, jest zaskoczony, gdy inni mu wierzą. Charles de Gaulle
Politycy wszędzie są tacy sami. Obiecują zbudować most nawet tam, gdzie nie ma rzeki. Nikita Chruszczow
Politycy są jak pieluchy - powinni być zmieniani często i z tego samego powodu. Tony Blair
Nie polityka powinna rządzić ludźmi, lecz ludzie polityką. Napoleon Bonaparte
Siła polityczna wyrasta z lufy karabinu. Mao Tse-tung
Polityka jest poprawianiem świata, które nigdy się nie kończy. Sakaguchi Ango
Politykowi nie wolno być niewolnikiem własnych słów. Niccolò Machiavelli
W polityce, jeśli chcecie słów, zwróćcie się do mężczyzny, lecz jeśli chcecie czynów - zwróćcie się do kobiety. Margaret Thatcher

Rys historyczny

Katedra Nauk Politycznych UEK ma bardzo bogatą, ponad czterdziestoletnią tradycję. Stanowi ona dziś samodzielną jednostkę naukowo-dydaktyczną Uniwersytetu  Ekonomicznego w Krakowie umiejscowioną w strukturze Wydziału Ekonomii i Stosunków Międzynarodowych. Choć przedmioty związane z nauką o polityce wykładano w ówczesnym Wyższym Studium Handlowym (a od 1938 roku – w Akademii Handlowej) już w okresie Dwudziestolecia Międzywojennego, na rozwój jednostki naukowo-dydaktycznej zajmującej się tą problematyką trzeba było jeszcze wiele lat zaczekać. Geneza dzisiejszej Katedry Nauk Politycznych sięga końca lat 60-tych XX w., kiedy to w 1969 r. w ramach reorganizacji szkolnictwa wyższego powołano w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Krakowie Międzywydziałowe Studium Nauk Politycznych. Wskutek różnego rodzaju przekształceń strukturalnych i organizacyjnych w ramach uczelni, a także zmian koncepcji usytuowania dydaktyki nauk politycznych w planach studiów ekonomicznych, nazwa i status jednostki kilkakrotnie ulegały zmianom. W latach 1969-1978 było to Międzywydziałowe Studium Nauk Politycznych, następnie Katedra Nauk Politycznych (1978-1983), Studium Nauk Politycznych (1983-1992) oraz Samodzielny Zakład Nauk Politycznych (1992-1994). Natomiast od 1994 r. nieprzerwanie funkcjonuje jako Katedra Nauk Politycznych.

Patrząc na te kilkadziesiąt lat historii Katedry warto podkreślić, iż kierowały nią tak znakomite postacie polskiej nauki jak doc. dr Jerzy Szafruga (w latach 1969-1972), prof. zw. dr hab. Erhard Cziomer (1972-1983), prof. nadzw. AE dr hab. Jerzy Indraszkiewicz (1983-1996), profesor nadzw. AE dr hab. Kazimierz Urban (1996-2006) i (od 2006 r.) prof. nadzw. UEK dr hab. Jerzy Kornaś. Wśród jej pracowników znaleźli się na przestrzeni tych lat liczni historycy, socjologowie, prawnicy, czy ekonomiści, by wspomnieć choćby prof. zw. dra hab. Jerzego Hausnera – dziś Kierownika Katedry Gospodarki i Administracji Publicznej UEK. Od początku działalności Katedry Nauk Politycznych dwunastu jej pracowników uzyskało tytuł naukowy doktora, siedmiu – doktora habilitowanego, i również sześciu – profesora nadzwyczajnego.

Spectrum tematów podejmowanych przez pracowników w ramach badań naukowych było zawsze bardzo szerokie – od spraw międzynarodowych począwszy, poprzez zagadnienia związane z problematyką socjologiczną, wyznaniową i religijną oraz myślą polityczną, na kwestiach dotyczących przekształceń ustrojowych w Polsce i innych krajach postsocjalistycznych i relacji między polityką a gospodarką skończywszy. Specjalizacja badawcza poszczególnych pracowników związana była przeważnie z podejmowaną przez nich tematyką rozpraw doktorskich czy habilitacyjnych. Wśród instytucji, bądź ośrodków naukowych, z którymi zawiązywano w ramach Katedry współpracę wymienić można między innymi Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, Polskie Towarzystwo Ekonomiczne, Polskie Towarzystwo Religioznawcze, Polskie Towarzystwo Nauk Politycznych, czy Fundację im. Friedricha Eberta. W 1991 roku uruchomione zostało przez Jerzego Hausnera pierwsze seminarium międzynarodowe („Transformation Processes in Eastern Europe – Challenges for Socio-Economic Theories”), co było efektem poszerzenia obszaru badań o zagadnienia związane ze zmianami systemowymi w krajach Europy Środkowo-Wschodniej.